Quetzaltenango, el 7 de mayo de 2003

¡Hola chicos y chicas!

Hier weer een berichtje vanuit Guatemala. Met mij gaat alles nog steeds goed. Tot nu toe hebben alle bacteriën en virussen mij met rust gelaten. Ik ben dus geheel tegen de verwachting in nog niet ziek geweest.

Op dit moment volg ik vier weken lang Spaanse taalles bij de talenschool ´Celas Maya´. Dat is hard nodig ook, want straks tijdens het veldwerk moet ik toch echt interviews gaan houden. Gelukkig versta ik de mensen hier redelijk zolang ze niet al te snel praten. Babbelen in het spaans gaat nog niet zo heel vlot en af en toe voel je je een enorme kluns. Maar met handen-en-voeten-werk kom je er ook wel weer uit.

Deze weken verblijf ik samen met een medestudente, Jorien, bij een gastgezin. Mijn “familie” is niet zo heel groot en bestaat uit moeder Lisdeth (44), zoon Jonathan (13) en dochter María-Lise (8). Wat betreft het eten ben ik opgelucht dat ik niet drie keer per dag bruine bonen krijg. ´s Ochtends pap of cornflakes, ´s middags meestal kale rijst (heel soms pasta) met vlees of af en toe soep met daarin drijvend rijst, een complete kippepoot en een hele wortel, en ´s avonds geklutste eieren en bonen. De toestand van laatstgenoemde varieert van een vaste tot een vloeibare substantie. Dit alles wordt klaargemaakt met heel veel zout. Aan fruit en groente doen ze niet zo.

Verder werk ik aan mijn onderzoeksopzet gedurende de eerste twee weken. Daarnaast heb ik ook nog wel wat tijd om dingen te ondernemen. Ik verveel me echt geen moment. Zo worden er door de talenschool diverse activiteiten georganiseerd zoals films, lezingen en excursies, maar ik trek er ook zelf op uit. Onder meer heb ik in San Andres Xequl een bizarre kerk bezocht. Deze katholieke kerk kent een zeer grote invloed van de Maya-religie en dat is te zien aan de vreemde decoraties. Tijdens een bezoekje aan het mooie theater in Xela heb ik de beste marimba-band ter wereld zien spelen, onverwacht een prijsuitreiking van de tandartsorganisaties van Mexico en Guatemala met allerlei slaapverwekkende formaliteiten bijgewoond, en een grappig optreden van het ballet met traditionele dans aanschouwd.

Het mooiste tot nu toe was wel de hike naar ´Laguna Chicabal´. Behoorlijk zwaar maar zeker de moeite waard. Eerst een berg over om vervolgens af te dalen naar de voet van de vulkaan. Daar weer omhoog tot aan een schitterend uitzichtspunt met aan de ene kant zicht op de vulkaan ´Santa María´ en aan de andere kant op het kratermeer. Vanaf de kraterwand is er een afdaling tot aan het meer. ´Laguna Chicabal´ is het centrum van de Maya-cosmovisie van de Mam (een bevolkingsgroep behorend tot de Maya´s). Er staan dan ook diverse Maya-altaren rond het kratermeer. Ter gelegenheid van de dag van het heilige kruis (3 mei) stonden er met bloemen versierde kruizen in het water. Het is hier heel rustig en weldadig met groen begroeid, echt een indrukwekkende omgeving!

Dat was het voor deze keer. In mijn volgende verslag zal ik meer vertellen over het onderzoek wat ik zal gaan uitvoeren en het dorp waarin het veldwerk zal plaatsvinden. Tot dan!

Groetjes van Denise

< terug