Todos Santos Cuchumatán, el 2 de junio de 2003


Beste vrienden en familie,

vanuit Todos Santos een berichtje om jullie weer op de hoogte te stellen van het wel en wee hier in Guatemala. Todos Santos Cuchumatán is het dorp waar ik m´n veldwerk uitvoer.

De laatste twee weken in Xela heb ik niet zo heel veel ondernomen. Eigenlijk heb ik alleen de zeer drukke vrijdagmarkt in San Francisco El Alto bezocht en een bezoek gebracht aan de Fuentas Georginas. Dit laatste is een warmwaterbron gelegen in een hele mooie natuurlijke omgeving. Daarna ben ik gevloerd geweest door "mascottes" in mijn buik. Dit in de vorm van amoebe. Best ziek en moe geweest en voor 20 dagen medicijnen voorgeschreven gekregen. Iedereen mankeert hier wat, niet alleen de buitenlandse studenten, maar ook de locals. De verklaring is ´el malo de mayo´ (het slechte van de maand mei): enorme dagelijkse extremen in temperatuur en het weer. Aan het eind van de ochtend bloedheet, ´s middags regen en ´s nachts en ´s morgens koud. Het begin van de regentijd.

Vrijdag 16 mei was de laatste dag op de talenschool. We zijn natuurlijk geslaagd en hebben dit afgesloten met een leuk feest. Zondag vertrokken uit Xela. Geheel in stijl nam het gastgezin afscheid van ons; de gastvrouw is altijd al onvriendelijk geweest. Met Jorien, Shoona en Martine neem ik de bus naar Huehuetenango. De volgende dag komen we met z´n vieren in ons
onderzoeksdorp terecht: Todos Santos Cuchumatán. Het is mooi gelegen in het berglandschap op 2500 meter hoogte in een heel diep dal. Daardoor is het wel heel koud hier en blijven de regenwolken hangen. Brrr en nat!

Bij aankomst blijkt de ons aangewezen contactpersoon er niet te zijn, weet niemand precies van onze komst en is er geen accomodatie geregeld. Dat heeft onze universiteit lekker georganiseerd dus. Eerst maar in een hotelletje slapen dan. Twee dagen later trekken Jorien en ik in bij een gastfamilie. Ze kunnen het geld goed gebruiken en ze zijn heel gastvrij en vriendelijk. We slapen bij Theresa en zes van haar zeven kinderen in huis. Jorien en ik delen een vochtige kamer met een ´dirt floor´ samen met een heleboel vlooien, spinnen en soms een muis. Er is wel een wc en verder kun je je wassen bij de pila (soort wasbak met kraan buiten). Over het algemeen is er ´s morgens stromend water.

We eten bij haar zus Rosa aan de overkant. Zij woont in een adobe (1 grote kamer waarin alles gebeurt) met haar moeder en twee dochters. Zij slapen met z´n vieren in een groot bed (matras op planken) en de duiven en kippen fladderen rond in de kamer. Er wordt in het midden van de kamer gekookt op een houtvuurtje waar we met z´n zessen gezellig omheen zitten. Lekker warm rond het vuur eten we tortilla´s bij alle maaltijden. ´s ochtends heb ik nog wel een beetje moeite met zo´n zwaar ontbijt, zeker als het ´frijoles´ (bruine bonen) zijn. In een paar dagen tijd heb ik al meer groente gehad dan bij het vorige gastgezin. Bovendien is de koffie hier ontzettend lekker. De koffiebonen worden namelijk eerst boven het vuur geroosterd. De hygiëne wat betreft het eten laat wel veel te wensen over. Een oogje (ook wel allebei) dichtknijpen en hopen dat je spijsvertering er tegen kan.

Het is misschien niet allemaal even comfortabel of gezond, maar ik heb hier wel heel bewust voor gekozen. Ik wilde graag bij een echte Maya Mam familie wonen om hun levensstijl te ervaren. Het is tenminste antropologisch verantwoord zal ik maar zeggen!

Volgende keer schrijf ik hoe het me vergaat met m´n onderzoek.

groetjes van Denise vanuit Todos Santos

< terug